Exit Malaysia
En toen zaten we in Thailand! In plaats van in Maleisië te blijven vonden we op Internet enkele goedkope binnenlandse vluchten in Thailand. Het was niet dat we genoeg hadden van Maleisië, maar qua schema paste dit beter en we waren eigenlijk wel heel nieuwsgierig naar Thailand.
Ik heb in de tijd dat we in Maleisië hebben rondgereisd regelmatig kranten gelezen en met lokale mensen gepraat en ben er nog steeds niet uit wat ik ervan moet vinden. Wat hierop volgt is toch een poging om onze blik op Maleisië samen te vatten in een minder persoonlijk getint stukje dan je gewend bent. Volgende keer weer eigen belevenissen uit Thailand.
Het huidige Maleisië is slechts enkele jaren ouder dan ik en werd een feit met de toetreding van de staten Sabah en Sarawak. Wat opvalt is een schrijnende tegenstelling tussen arm en rijk, en de kloof tussen deze twee groepen is nergens groter in Azië dan hier. Hoewel Chinezen een minderheid vormen qua aantal is dit de rijkste bevolkingsgroep van het land, gevolgd door de Indiërs en dan op grote afstand de Maleisiërs zelf, die 60% van de bevolking uitmaken. Dit ondanks controversiële regeringsmaatregelen om de Maleisiërs vooruit te helpen zoals studiebeurzen (waar overigens niet naar talent wordt gekeken maar eerst onder de kinderen van rijke Maleisiërs worden toegewezen) en voorrang bij vacatures en woningverdeling. En de armen krijgen het steeds zwaarder. Voedsel en benzine prijzen zijn blijven stijgen en de eerste voedselbanken zijn inmiddels een feit, zij het nog op particulier initiatief. Gezinnen met kinderen die van RM 600 per maand (ongeveer € 100) moeten rondkomen komen steeds vaker voor. Uit de kranten lees je de berichten dat de bevolking langzaam begint te morren en dat de voortvarende start van de huidige premier verzandt in bureaucratie in plaats van de belofte om corruptie keihard aan te pakken. De krantenkoppen worden beheerst door roddel en achterklap over politici die zelf in de verbale boksring die de media hier is elkaar proberen knock-out te slaan. En dat terwijl het land grote ambities heeft en een sterke speler op technologie gebied lijkt te worden. De noviteiten zijn hier ook niet van de lucht. Zo zag ik verschillende zogenaamde Mobile Drive Thru’s waar je vanuit je auto een prepaid kaart kan opwaarderen of kopen. Want een mobiele telefoon heeft iedereen hier, ongeacht de armoede. Gemak dient ook hier de mens.
De regering probeert uit te dragen dat Maleisië een land is waar verschillende bevolkingsgroepen in harmonie met elkaar leven maar onze indruk is dat ze niet met elkaar maar langs elkaar leven. Zo hebben de Maleisiërs en Chinezen hun eigen scholen (de Indiërs kunnen kiezen) en restaurants en wil de Chinese partij bijvoorbeeld dat de regering de geschiedenisboeken op school herziet om de rol van de Chinezen in de Maleisische geschiedenis de in hun ogen juiste plaats te geven. Gesprekken met de Indiase vrienden van John en Christine in Melaka leverden alleen maar verhalen van discriminatie en corruptie op.
Ondanks dit alles nemen we met een beetje weemoed afscheid van Maleisië. Het is een prachtig land om door te reizen, zeker met kinderen. Vriendelijke mensen, mooie plekjes aan stranden of in steden en door de etnische verscheidenheid qua bevolking heerlijk eten. En dan hebben we het binnenland, zoals de Taman Negara jungle, en Sabah en Sawarak niet eens bezocht vanwege het risico op malaria waar we Sara niet aan willen blootstellen. Maleisië is voor westerse begrippen een goedkoop land. Toch hebben we het niet gered met ons dagbudget van €50. De accommodatie was bijvoorbeeld duurder dan voorzien omdat we als gezin niet in slaapzalen wilden en eigen sanitair en airco wel prettig vonden als de mogelijkheid zich voordeed. Tevens was transport een hogere post omdat we meer rondgereisd hebben dan gepland. Als je alleen maar stads- en streekbussen neemt kan het eerlijk gezegd wel een stuk goedkoper maar duurt alles veel langer. Met een ongeduldige kleine erbij is dat vaak geen optie. We hebben ons geen enkel moment onveilig gevoeld en kunnen andere gezinnen alleen maar aanraden dit land als eindbestemming of tussenstation zeker te bezoeken.
Straks Bali, maar nu dus eerst Thailand. Op woensdagochtend de ferry vanuit Langkawi naar Satun genomen en voor het eerst voet op Thaise bodem gezet. Het schema is als volgt: met de bus naar Krabi en daar een nachtje blijven. Dan de dag erna met Bangkok Airways naar Koh Samui waar we 10 dagen willen blijven. Vervolgens vliegen naar Phuket en daar 2 dagen aan het strand waarna we via Singapore naar Bali vliegen op 22 juli.
Terima Kasih, Selamat Tinggal!
Lees meer uit de rubriek Malaysia.
Wilt u een kommentaar achterlaten vul dan onderstaand formulier in.
english version
Hey Luc, Brigitte en natuurlijk Sara.
Ik hoorde onlangs dat jullie dit schitterend avontuur gingen beginnen en nu lees ik dat het al begonnen is. Zo te zien en te lezen is het tot nu toe een onvergetelijke ervaring. Dat neemt je nooit meer iemand af. Geniet van elke dag en elk moment want voor dat je het weet staat de zomer van 2009 weer voor de deur en denk je met weemoed terug een deze mooie tijd. Door deze site en de foto’s zal Sara (en jullie natuurlijk ook) zich nog heel lang kunnen herinneren wat ze gaat meemaken.
Heel veel plezier en groetjes van,
Roell (met dubbele el)
Wauw! Wat ‘n verhalen en prachtige foto’s…heerlijk om te lezen en bekijken.
Alles prima hier. De zon schijnt!
Vrijdag lekker in t lieuwke gegeten met Shirley, was weer super.
Geniet van Thailand en van de Singha!
Dikke kus,
Rach
Coole pics, nog een beetje oefenen met sluitertijden en compositie, dan zullen jullie herinningen nog mooier worden!
Op zondag nog aan het strand van Scheveningen gelegen, Yanna had heimwee naar de zee en hoewel het niet zo mooi is als bij haar thuis is het water toch ook gewoon nat en het strand van zand.
In het Maestrichse alles onder controle nu het weer (de hemel zij geprezen) een beetje beter is, eindelijk weer gewoon onderuit hangen met een lekker Erdinger! Of zo, alles is goed toch
Is dat eten daar ook zo gruwelijk heet of is dat voor de Europeesche markt speciaal zo, wat vind Sara daarvan???
Grtz
Ha Scheetjes, nu Thailand en dus hebben jullie al twee ervaringen in je rugzak zitten: Singapore en Maleisie: prachtig, zuig het op en hou het vast!! Zit hier met wit besmeurde nagelriemen en een gezicht van de verschrikkelijke sneeuwman deze tekst te schrijven. Inderdaad, jullie raden het al: ik heb gewit, plafonds en muren. Down to earth maak ik nu een ander leven mee dan dat van jullie: geen prachtige steden, wolkenkrabbers, zand en stranden, eethuisjes, olifanten en apen. Nee, potten verf, die geroerd moeten worden, op zolder zijn en je kwast in de kelder hebben laten liggen, afkitten waarbij er meer kit aan de tuit blijft hangen dan in de naad, waar het spul had behoren te zijn, stofmaskers en de hele dag falcon radio van de bouwvakproof blaster van Denny. Een ander leven derhalve van dat van jullie, maar zo is het nu eenmaal op dit moment in Maastricht. Jullie verhalen, reizen en foto’s geven me daarbij toch een vakantiegevoel!!!
Heb naar de camera van de laptop laten kijken, volgens hen was alles in orde - snel maar weer even uitproberen. Veel xxxxxxxxxx-jes, Nol