“Twenty years from now you will be more disappointed
by the things you didn’t do than by the ones you did do.
So throw off the bowlines, sail away from the safe harbor.
Catch the trade winds in your sails.
Explore.
Dream.
Discover.”
Sara
Hallo, ik ben Sara en ben sinds april 2006 op deze wereld. Een wereld die steeds een beetje groter voor me wordt. In plaats van een rustige start, chillen in wieg en wandelwagen, namen papa en mama mij al vroeg mee op sleeptouw buiten de stadspoorten van Maastricht. Zo werd ik dikke vrienden met barman William in Airole, snoepte ik stiekem ’s avonds laat aan mama’s tapas in Barcelona’s Born, zag ik supermooie vliegers in Tarifa, leerde ik zwemmen in de Provence, zakte ik metersdiep in de Zwitserse sneeuw en bouwde ik zandkastelen bij Elafonisi op Kreta.
Mama heeft al deze plekjes op een bol laten zien die de wereld moet voorstellen. Oei, daar zijn nog veel meer mooie plekjes dus. Eerlijk gezegd maakt het mij niet uit of ik een duif op het Vrijthof achterna zit of onder de Petronas Towers. Wel verheug ik me op de zee, nieuwe vreemde beestjes en spelen met andere kinderen. En op heel veel ijsjes natuurlijk!
Brigitte
Daar zat ik dan, samen met Luc op een terrasje in Maastricht, kersverse baby Sara in de kinderwagen, net eigenaar van een prachtig gerenoveerd appartement in het centrum van de stad, een nieuwe baan; wat wil een mens nog meer? Nou, eigenlijk had ik nog wel een lijstje, variërend van het 54ste paar zomerschoentjes, nog meer kleding, design prullaria voor het huis, 3 keer per week uit eten, tot aan tig extra vakanties per jaar. Al met al, geld en materie voerden de boventoon in het dagelijkse leven. Een onbezorgd en heerlijk lui-luxe leventje.
Wat we echter écht wilden was reizen, reizen, reizen en losbreken van alles wat bekend was. Los van alle gewenning, gemakzucht en zekerheden. Hoe cliché het ook mag klinken, je leeft toch echt maar één keer. Dus leef je droom in plaats van je hele leven te dromen over wat je zo graag zou willen. Een extra bijkomstigheid was dat we beiden een jaar lang samen met onze dochter zouden kunnen doorbrengen, zonder andere verplichtingen.
Ik heb besloten mijn materiële wereld te beperken tot 20 kilo bagage om mijn leven te verrijken met deze onvergetelijke ervaring.
Luc
Net over de veertig en eigenlijk nog steeds niet precies weten wat je wilt. Privé met vrouw Brigitte en dochter Sara was alles perfect. Op professioneel vlak echter zat ik in een impasse. Om vrij naar Bløf te citeren, ik was niet ziek maar had beter kunnen zijn. Ik wilde weg uit mijn comfort zone. De wereld in en ontdekken. Oorden, mensen, mijn vrouw, mijn dochter maar vooral ook mezelf.
Klinkt bekend? Hoe vaker ik mijn verhaal doe naar aanleiding van ons reisavontuur, hoe vaker ik een blik van herkenning terugkrijg. Wellicht dat de verhalen die op deze site zullen verschijnen ook voor anderen als inspiratie kunnen dienen. Het is nooit te laat voor verandering.
Voor Sara is een wereldreis een hele verandering. Het betekent haar weghalen uit een geregeld en comfortabel leventje juist wanneer het advies is op deze leeftijd om alles routinematig voor haar te houden. Maar het moeilijkst van alles is Sara’s afscheid van de mensen waar ze zo graag bij is, met name de oma’s en opa’s. Gekke bekken trekken via Skype zal toch net even anders zijn, ook al is het maar voor een jaar.
Wel kan ik iets gaan doen wat weinig andere vaders ooit zullen doen. Ik kan het komende jaar altijd bij mijn dochter zijn wanneer ik of zij dat wil. Geen deadline, geen overwerk, niets moet. Ik zie er naar uit!
© Copyright Globetoddler - Designed by {in}bloom